ಕಳೆದೆರಡು ದಿನಗಳು ಜೀವನ ಹಳಿ ತಪ್ಪಿದ ರೈಲಿನಂತೆ ಅಡ್ಡಾದಿಡ್ಡಿ ಮಲಗಿತ್ತು. ಎಂದಿನ ಉತ್ಸಾಹ ಇರದೆ ಪೇಲವವಾಗಿತ್ತು. ಇದೆಲ್ಲ ಶುರುವಾಗಿದ್ದು ನಾನು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಂದ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ವಸ್ತುಗಳಿರದಿದ್ದರೂ ತುಂಬಾ ಅಗತ್ಯವಾದ ಕೆಲವು ಮಿಸ್ಸಾದವು. ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು mobile charger, hands free, ಒಂದೆರಡು ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆ, ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವ ಬ್ರಷ್, ಸ್ನೇಹಿತನಿಂದ ಎರವಲು ಪಡೆದ ಪುಸ್ತಕ ಹಾಗು ಮನೆಯ ಬೀಗದ ಕೈ ಮತ್ತು ಅಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದ ತಿಂಡಿ. Duplicate key ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಇನ್ನೂರೈವತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗಳಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಗತ್ಯವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ತೆರಬೇಕಾದ ದುಡ್ಡು ಎಲ್ಲ ಸೇರಿದರೆ ನನಗೆ ನಷ್ಟದ ಬಾಬತ್ತೆ! ಜೊತೆಗೆ ವ್ಯರ್ಥವಾದ ಸಮಯ.
ತಿಳಿನೀರಿನಂತೆ ಇದ್ದ ಜೀವನ ಕಲ್ಲೆಸೆದಂತೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಹೊಯ್ದಾಡಿ, ಅಲೆಗಳನ್ನೆಬ್ಬಿಸಿ ಶಾಂತವಾಗಲು ಸಮಯ ಬೇಡುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಈ ಅನುಭವದಿಂದ ಕಲಿತ ಪಾಠ ಬಹುಷಃ ಅಮೂಲ್ಯವಾದುದು. ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಕಡೆ ಬೇಜವಬ್ದಾರಿತನದೆಡೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಈ ಘಟನೆ alert ಮಾಡಿದೆ. ಮುದುಡಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು ಬಹುಬೇಗ normal ಆಗಿದೆ. ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಬೆನ್ನು ತೋರಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯದೆ ಅದನ್ನು ಬಹುಬೇಗ ಬಗೆಹರಿಸಿದ ತೃಪ್ತಿ ನನಗಿದೆ. Totally ಕಳೆದಿದ್ದು ಕೆಲವು ಪಡೆದಿದ್ದು ಹಲವು.